गोरखा क्षेत्र नं. १ मा फागुन २१ गते हुने उपनिर्वाचनले राष्ट्रिय राजनीतिक वृत्तमा तरंग ल्याएको छ। यसपटकको चुनावी मैदानमा दुई फरक धारका उम्मेदवार— ‘हामी नेपाल’ का सुदन गुरुङ र प्रगतिशील लोकतान्त्रिक पार्टीका बाबुराम नेपाली— आमनेसामने उत्रिएपछि प्रतिस्पर्धा रोचक मात्र होइन, वैचारिक रूपमा पनि तीव्र बन्दै गएको छ।
नयाँ राजनीतिक शक्तिको दाबी गर्दै आएका सुदन गुरुङ आफूलाई “व्यवस्थाविरुद्धको विकल्प” का रूपमा प्रस्तुत गरिरहेका छन्। युवापुस्ताको आकर्षण, भ्रष्टाचारविरोधी एजेन्डा र प्रत्यक्ष जनउत्तरदायी शासन प्रणालीको वकालत उनका मुख्य चुनावी नाराहरू बनेका छन्। गुरुङले परम्परागत दलहरूले जनताको भरोसा गुमाइसकेको दाबी गर्दै “अब अनुहार होइन, व्यवस्था फेरिनुपर्छ” भन्ने सन्देश घरदैलो अभियानमार्फत फैलाइरहेका छन्।
उता, अनुभवी राजनीतिक कार्यकर्ता बाबुराम नेपाली भने सामाजिक न्याय, श्रमिक अधिकार र समावेशी लोकतन्त्रको मुद्दा लिएर मैदानमा छन्। प्रगतिशील लोकतान्त्रिक पार्टीबाट उम्मेदवार बनेका उनले गोरखाको ग्रामीण भेगमा लामो समयदेखि गर्दै आएको संगठनात्मक काम र जनसम्पर्कलाई आफ्नो मुख्य शक्ति मानेका छन्। नेपालीले “लोकप्रिय नाराभन्दा व्यवहारिक नीति र निरन्तर संघर्ष आवश्यक” भएको तर्क गर्दै गुरुङको ‘नयाँ शक्ति’ अभियानलाई सतही प्रचार मात्र भएको आरोप पनि लगाइरहेका छन्।
दुवै उम्मेदवारबीच सामाजिक सञ्जालदेखि चिया पसल र चौतारासम्म बहस चर्किएको छ। कतिपय मतदाताले सुदन गुरुङलाई परिवर्तनको प्रतीक मानिरहेका छन् भने केहीले बाबुराम नेपालीलाई स्थिरता र अनुभवी नेतृत्वको विकल्पका रूपमा हेरेका छन्।
गोरखा–१ को उपनिर्वाचन अब केवल एउटा सिटको प्रतिस्पर्धा मात्र नभई “नयाँ राजनीतिक प्रयोग बनाम पुरानो संघर्षशील धार” को टक्करका रूपमा हेरिन थालेको छ। फागुन २१ ले मतदाताले परिवर्तन रोज्छन् कि निरन्तरताको पक्ष लिन्छन् भन्ने कुरा मात्र होइन, आगामी राष्ट्रिय राजनीतिमा कस्तो सन्देश जान्छ भन्ने पनि स्पष्ट गर्नेछ।






